Back from Vegas....
Una sa lahat, salamat sa Panginoon sa successful surgery ni Popsie at ang patuloy Niyang pagpapagaling sa kanya. Nakapag-impose ako ng protocol na rigid namang sinusunod ni Popsie - prayer and thanksgiving, meditation, nutrition, pagbilad sa araw at deep breathing exercise, on top of the regular one. Wala pang isang linggo after the surgery ay nakapagsimba na syang muli at another week after inihatid na ako sa airport. Si Popsie na rin ang naglilinis ng kanilang tirahan at nagluluto ngayon, napakabuti ng Panginoon, sinasagot Niya ang taos pusong dumadalangin sa Kanya. Salamat na rin sa inyong mga panalangin. Meron ngang mga araw na halos di na kailanganin ni Popsie na mag-inject ng insulin dahil normal na normal ang kanyang blood sugar. May times rin naman na tumataas pero mas consistent yung normal. Sulit naman ang dalawang linggo kong pagpapakatulong, caregiver, nurse, doctor at spiritual counsellor ni Popsie doodie. Madalas may mga beses na nagtatalo kami pero sinusunod pa rin naman nya ako. Sa awa at grasya ng Diyos, maaayos rin ang lahat. Ipagpatuloy nyo na lang ang lubusang paggaling ni Popsie, he's doing everything he can to help himself at sa awa ng Diyos ay diringgin ang kanyang panalangin. He lost weight, siguro dahil diyeneta ko. I'm wondering kung bakit super taas ang ph level ng kanyang saliva, beyond normal. Ako nga acidic. Ala naman syang problema sa digestion I think (could trigger high ph level) kse maganda nga ang passing ng kanyang stool....Hmmmmm...medyo exhausted pa ako to research so ipinauubaya ko na lang kay Lord ang wisdom ng protocol ni Popsie, praying for an instantaneous miraculous healing. A friend from TACF (the church I go to) called tonight, nakakarelieve din knowing that Spirit-filled sisters in Christ like her are supporting us in continued prayers. God is good, He will bring about complete healing on Popsie either through a process or instantaneous miracle - that I believe!
Heto na naman ako, back in Toronto, in my usual daily old and malungkot na grind - *hikab*....Oo nga pala, crush ko yung surgeon, si Dr. Kropek (real name withheld to protect his identity, pero sounds like it ang name). Muka syang late thirties, guwaping at super bait. Nalimutan ko tuloy ang pa-impress array of questions ko nung makausap ko sya at ako'y nafocus na lang sa pagpapalagkit ng mata....ehehehek. Anyway, heto ang chronicle ng aking bakasyon sa Vegas through my camera lens...
After Sunday church. First weekend ko. Pre-surgery pa ni Popsicle.
Lunch at McDonalds, no choice, yun ang gusto nung dalawang kids. Sarap sana sa buffet. Anyway, Popsie could only have caesar's salad with chicken and no sugar iced tea. Kami, syempre yung masarap na punong-puno ng transfats...he he.
Sa harap ng Red Rock Hotel and Casino, ang pinakabagong entertainment center sa Las Vegas. Nanood kami ng sine, tinulugan ni Momsie and Popsie yung World Trade Center na pelikula. Kami ng kids and their mom, enjoy sa Prada movie.
Meryenda muna.
Family picture sa harap ng Red Rock.
Off to Whole Foods. Shocked sila sa presyo ng umaapaw kong groceries at ako'y kinumbinseng magbaba ng mga produkto, pati na rin yung cocunut oil na made in the Philippines na sa 500 ml. eh $12. Si Mamu naman ang nagbayad pagdating sa counter, hay salamat po talaga! Alang choice eh, mahal talaga ang holistic approach to nutrition, kelangan whole foods and organic as much as possible for Popsie, lalo na yung ingredients ng vegetable juice.
Grabe, ang galeng na nyang magpunta sa mga website. Alam na ang addresses ng mga disney games at ang bilis magtype ha, kahit tuldok tuldok lang. Sabi ng ate nya, mas mabilis raw ang pick-up sa computer kesa sa nanay nya...:).
Second Sunday ng simba.
She's only ten, pero matangkad na.
"Tita, I will be a model someday".....Pwede talaga, galeng magposing, walang direk direk yan, automatic sa kanya, makaps din ang muks kahit maraming tao, posing sya. Very smart tong pamangkin kong to, super bilis magprocess ng information, retentive at grabe ang bokabularyo. Confident din, sabi sa akon, "tita, a lot of people like me coz I'm pretty and smart." He he....talk about konpidens ha!
Nanood na naman ng sine, limot ko title pero yung magkapatid na Hilary Duff ang bida. Kakaaliw naman yung movie.
Outlet Mall, gala-gala lang. Ito ang usong-uso ngayon sa Vegas na designer bag - Coach ang tatak, kamamahal naman! Bakit di ko sya heard sa Toronto? Di naman kse ako fashion conscious eh, di ako naniniwala sa mga tatak tatak na yan, basta maganda ang kalidad, hokey na kahit di designer. Ah basta kontento na ako sa aking leather bag na Aldo. One day, isang araw, ako magdidisenyo ng mga bag bag na yan.
Kuha sa may bintana pagkagising ko isang araw. Gusto ko ang bukas ng araw sa Las Vegas, maliwanag na maliwanag, parang Pinas. Minsan nga nabanggit ko kay Popsie, feeling ko nasa Novaliches ako...:).
Isang planggana ng organic veggies, dalawang baso lang na di pa puno ang najujuice.
Flaxseed oil thoroughly mixed with organic cottage cheese or goat's milk yoghurt. Magaling daw yan according kay pamosong German Biochemist na si Dr. Budwig. Papu, in action post-surgery.
We had a good laugh, I gave Popsie a semestral test on how to assemble the juicer I bought and brought from Toronto. He's now making his own juices, kakapagod daw. Sa totoo lang, lalo na yung paghugas ng parts after.
Pasyal sa Fashion Mall along the Strip. Ayan nood muna ako ng fashion show, tapos silip-silip sa Nordstrom.
Iwan ko si Mamu sa harap ng Saks. Bz sya sa kanyang peybrit Mocha Frapp, iwan ko sya for 2 hours at ako ay naggala. One time, di si Mamu makita ni Daphne, si linggit kong pamangkin, tanong sa akin, tanong sa kanyang ate, di namin alam. Pagdating sa mommy nya, in a really frustrated voice yelled, "you're not even looking for your own mother!"
Oo na I gained almost 10 lbs. dun. Hay, yoyo dieter when will you quit?
Paalis na naman si ako, trying to be brave and pull a stoic face. Sa loob-loob humihikbi.
At the end of the travail, she asked "so what do I get for carrying this really heavy luggage all the way here?" As usual, Popsie had to pull a dollar bill from his worn wallet...:).
Mamu and Papu, ihahatid na ko sa erport.
Muntik na akong mahuli sa aking flight sa SanFo, haba ng tinakbo kong walkway kasi nga huli ng nakaconnect sa tube yung naunang eroplano, tapos may second round of security check pa eh daming dekorasyong metallic sa Christmas tree as you can tell he he. Patapos na ang boarding nung ako'y nakasakay, bagsak agad ako sa aking silya at umalya ng *ngorrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrk.* Paggising ko nasa TO na naman ako, 2 hours after lumalagare na naman sa tarbaho. Such is life...:).
Heto na naman ako, back in Toronto, in my usual daily old and malungkot na grind - *hikab*....Oo nga pala, crush ko yung surgeon, si Dr. Kropek (real name withheld to protect his identity, pero sounds like it ang name). Muka syang late thirties, guwaping at super bait. Nalimutan ko tuloy ang pa-impress array of questions ko nung makausap ko sya at ako'y nafocus na lang sa pagpapalagkit ng mata....ehehehek. Anyway, heto ang chronicle ng aking bakasyon sa Vegas through my camera lens...
After Sunday church. First weekend ko. Pre-surgery pa ni Popsicle.
Lunch at McDonalds, no choice, yun ang gusto nung dalawang kids. Sarap sana sa buffet. Anyway, Popsie could only have caesar's salad with chicken and no sugar iced tea. Kami, syempre yung masarap na punong-puno ng transfats...he he.
Sa harap ng Red Rock Hotel and Casino, ang pinakabagong entertainment center sa Las Vegas. Nanood kami ng sine, tinulugan ni Momsie and Popsie yung World Trade Center na pelikula. Kami ng kids and their mom, enjoy sa Prada movie.
Meryenda muna.
Family picture sa harap ng Red Rock.
Off to Whole Foods. Shocked sila sa presyo ng umaapaw kong groceries at ako'y kinumbinseng magbaba ng mga produkto, pati na rin yung cocunut oil na made in the Philippines na sa 500 ml. eh $12. Si Mamu naman ang nagbayad pagdating sa counter, hay salamat po talaga! Alang choice eh, mahal talaga ang holistic approach to nutrition, kelangan whole foods and organic as much as possible for Popsie, lalo na yung ingredients ng vegetable juice.
Grabe, ang galeng na nyang magpunta sa mga website. Alam na ang addresses ng mga disney games at ang bilis magtype ha, kahit tuldok tuldok lang. Sabi ng ate nya, mas mabilis raw ang pick-up sa computer kesa sa nanay nya...:).
Second Sunday ng simba.
She's only ten, pero matangkad na.
"Tita, I will be a model someday".....Pwede talaga, galeng magposing, walang direk direk yan, automatic sa kanya, makaps din ang muks kahit maraming tao, posing sya. Very smart tong pamangkin kong to, super bilis magprocess ng information, retentive at grabe ang bokabularyo. Confident din, sabi sa akon, "tita, a lot of people like me coz I'm pretty and smart." He he....talk about konpidens ha!
Nanood na naman ng sine, limot ko title pero yung magkapatid na Hilary Duff ang bida. Kakaaliw naman yung movie.
Outlet Mall, gala-gala lang. Ito ang usong-uso ngayon sa Vegas na designer bag - Coach ang tatak, kamamahal naman! Bakit di ko sya heard sa Toronto? Di naman kse ako fashion conscious eh, di ako naniniwala sa mga tatak tatak na yan, basta maganda ang kalidad, hokey na kahit di designer. Ah basta kontento na ako sa aking leather bag na Aldo. One day, isang araw, ako magdidisenyo ng mga bag bag na yan.
Kuha sa may bintana pagkagising ko isang araw. Gusto ko ang bukas ng araw sa Las Vegas, maliwanag na maliwanag, parang Pinas. Minsan nga nabanggit ko kay Popsie, feeling ko nasa Novaliches ako...:).
Isang planggana ng organic veggies, dalawang baso lang na di pa puno ang najujuice.
Flaxseed oil thoroughly mixed with organic cottage cheese or goat's milk yoghurt. Magaling daw yan according kay pamosong German Biochemist na si Dr. Budwig. Papu, in action post-surgery.
We had a good laugh, I gave Popsie a semestral test on how to assemble the juicer I bought and brought from Toronto. He's now making his own juices, kakapagod daw. Sa totoo lang, lalo na yung paghugas ng parts after.
Pasyal sa Fashion Mall along the Strip. Ayan nood muna ako ng fashion show, tapos silip-silip sa Nordstrom.
Iwan ko si Mamu sa harap ng Saks. Bz sya sa kanyang peybrit Mocha Frapp, iwan ko sya for 2 hours at ako ay naggala. One time, di si Mamu makita ni Daphne, si linggit kong pamangkin, tanong sa akin, tanong sa kanyang ate, di namin alam. Pagdating sa mommy nya, in a really frustrated voice yelled, "you're not even looking for your own mother!"
Oo na I gained almost 10 lbs. dun. Hay, yoyo dieter when will you quit?
Paalis na naman si ako, trying to be brave and pull a stoic face. Sa loob-loob humihikbi.
At the end of the travail, she asked "so what do I get for carrying this really heavy luggage all the way here?" As usual, Popsie had to pull a dollar bill from his worn wallet...:).
Mamu and Papu, ihahatid na ko sa erport.
Muntik na akong mahuli sa aking flight sa SanFo, haba ng tinakbo kong walkway kasi nga huli ng nakaconnect sa tube yung naunang eroplano, tapos may second round of security check pa eh daming dekorasyong metallic sa Christmas tree as you can tell he he. Patapos na ang boarding nung ako'y nakasakay, bagsak agad ako sa aking silya at umalya ng *ngorrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrk.* Paggising ko nasa TO na naman ako, 2 hours after lumalagare na naman sa tarbaho. Such is life...:).
posted by cacofonix at 4:59 PM
6 comments
